ARTIGO 4. AS MULLERES E OS XOVENES. Xaime Cabeza. Profesor Universidade de Vigo, Maria Xesus Freire-profesora Universidade da Coruña, Luisa Celis Sanmiguel. Tecnica de emprego local.

(o artigo é un resume do presentado no programa a terra solidaria das mariñas)

 

 

RESUMO

 

Os colectivos das mulleres e dos xóvenes son dous colectivos que actúan de dinamizadores sociais e económicos, para elo é preciso  unha igualdade real destes  colectivos co resto da sociedade. Son importantes os pasos dados para unha igualdade real de xénero. Aboradaremos a problemática da súa empregabilidade e da súa situación na sociedade galega actual.

 

O emprego nas mulleres

 

A muller é maioritaria na sociedade galega, representa o 52% do total, pola contra no mercado de traballo aínda esta en minoría,  circunscribese a traballos reducidos, os denominados “de mulleres” que se corresponden os que desenvolvía a muller de xeito cotiá; empregadas do fogar, enfermeiras, coidadoras, limpadoras, conserverías, axudantes de cociña, camareiras,…

Os postos elevados do escalafon laboral estan ainda reducidos para as mulleres, con denominado teito de cristal, denotase esta característica das sociedades postindustriais, a muller vese afastada(salvo contadas excepcións) dos postos de mando das grandes empresas e das xuntas diretivas e consellos das entidades públicas, isto debese a múltiples factores sociolóxicos, que non de índole real, xa que logo, a muller e maioritaria cuantitativa e cualitativamente, xa que logo,  é maioritaria entódals titulacións académicas tanto en número como en tituladas.

Falaremos agora das axudas, que para paliar a situación de desemprego co que se atopan as mulleres, se puxeron en marcha:

 

Plan mera

 

Pretende a creación de autoemprego nas mulleres; axudas o autoemprego, o contrato da propia promotora ademáis da contratación doutra muller por contrato indefinido por outros 5 anos. Plan de viabilidade, cunha memoria económica baseada en tres anos, ata 18.000€, ata o 50% do investimento no seu plan de inversións, unha das mulleres debe estar anotada 3 meses INEM.

 

Programa labora para entidades locais

 

Destinado a menores de 30 anos inscritos como demandantes de emprego, cunha antigüidade de 4 meses, ou que non traballaran 180 dias nos derradeiros 3 anos. Para inscribirse no servizo publico de emprego e no servizo galego de colocación. Tentase incentivar o emprego dos xóvenes durante 12 meses, non prorrogable.

 

Axudas a entidades sen ánimo de lucro

 

Para entidades culturais e sociais a contratación de determinados colectivos en dificultades de inserción.

 

Proxecto Arela

 

Continuación do programa Pertega realziado nos anos 2000-2003, sería a segunda fase do proxecto, desenvolto polo Consorcio das Mariñas, a través do fondo social europeo. Desenrrolar iniciativas do tecido productivo con actividades determinadas para mulleres, nenos, maiores,… a través de varias iniciativas, formación e emprego e iniciativas empresariais.

 

O traballo dos menores

 

Este é un problema que lonxe de abolirse volta con maís forza.

A globalización económica esta a propiciar deslocalizacións empresariais de dubidosa moralidade con este colectivo.

En Galiza temos ratios menores que os dos demáis continentes, no referente o traballo dos nenos, ainda así atopámonos con vestigios do pasado que compre extinguir.

 Hai un concepto que é “a minoria de idade”, hai traballo por debaixo dos 16 anos; no traballo familiar, na hosteleria, no medio rural (agricultura, pesca,…), que é ilegal e que se centra na economía informal.

Os nosos nenos non sofren as mesmas eivas que os nenos de lugares menos desenrrolados económicamente, aínda así compre facerfincapé en que empresas de eiqui non vaian facer fora o que non esta legalizado na nosa terra. Así, estamos a albiscar que nas fases de subcontratación das empresas, por exemplo  unha empresa textil cunha empresa turca ou china, os menores vense afectados, en traballos infrahumáns que eiqui serían denotados como ilegais e con consecuencias xuridico-penais, equeatopan acubillo, xa que son fora de Galicia pero con capital galego.

Hai un convenio da OIT que fala da utilizacion dos nenos na pornografia e no trafego de drogas, traballos perigosos (minas, construccion) e noutros sectores da nosa economía que son capitalizados eiqui e realizados en países con lexislacións “brandas”.

 

Os estudos nos nosos xóvenes

 

Faremos unha diferenciación xa dende o comezo: estudios  regrados e non regrados.

Os regrados son aqueles con homologación oficial e recoñecidos por algunha insititución de carácter público (universidades, institutos, centros de formación, colexios…).

O Ensino regrado atópase cunha seríe de eivas:

 

-Excesiva duración: as ensinanzas medias e superiores están distribuidas en ciclos longos no tempo esto fai que o estudante acaba os estudos a idades moi elevadas, isto unido o declive dos estudos sociais e o exceso doutras titulacións que non vai parello a demanda real, fai unha creba entre a oferta e a demanda laboral.

Os datos dos que dispoñemos e que falan dunha permanencia na universidade moi longa, cando rematan as carreiras son individuos moi vellos en relacion a UE, é unha eiva a efectos de incorporacion as categorías de “xunior ou aprendizaxenas grandes  empresas. No reino unido son carreiras de 3 anos e no resto o periodo máximo son 4 anos, en España reduciuse o tempo na Universidade os catro pero mantendo as mateiras importantes e accesorias, así en catro anos e moi dificultoso cos mesmos  contidos, supera-los  en menos tempo. Debense centrar en materias fundamentais para a carreira, non 360 creditos en catro anos, deste xeito so uns poucos poderian remata-los no prazo dos 4 anos.

 -Estudos fora de Galiza; o pasado ano 1024 estudantes  cursaron estudos fora de Galicia; 270 na  UNED, 180 na Complutense, 120 na Politécnica e 80 en Salamanca. Algunha das razóns foron as  notas de corte, estudar nunha Universidade de maior renome ou  a modalide a distancia, que permite compaxinar os estudos co traballo .

-A fábrica de parados: a masificacion na Universidade abarata a man de obra, pecha portas os profesionais e fai un embudo na saída dos rapaces o mercado laboral. Isto débese os desajustes entre a demanda real das carreiras e as matriculacións dos alumnos, o cal non e productivo nin para a sociedade nin para os alumnos.